Krótko: jedna osoba z Indonezji sprowadzona przez agencję kosztuje jednorazowo około 6000 do 13 000 zł i zaczyna pracę po 3 do 6 miesiącach. Wizę do pracy wydaje Ambasada RP w Dżakarcie po sobotnim losowaniu terminów. Prawo Indonezji zabrania obciążania pracownika kosztami wyjazdu, więc ten rachunek płaci pracodawca.
Wyszukanie jest bezpłatne. Odpowiedź pod opiniami o twojej firmie daje Profil aktywny od 99 zł netto miesięcznie przy płatności rocznej + 23% VAT.
Agencje rekrutujące w Indonezji wyceniają „indywidualnie” i prawie nigdy nie pokazują cennika. Rozpisaliśmy każdy składnik, który płacisz za jedną osobę, z kwotami ze strony ambasady, Dziennika Ustaw i porównywarek lotów. Pasek pokazuje udział środka przedziału w całości.
selekcja, rozmowy z tłumaczem, test, wnioski, opieka
bez lotów bezpośrednich, 2 do 3 przesiadek
ubezpieczenie na 30 000 euro, BHP z tłumaczem
3 929 000 rupii, gotówką, bezzwrotna
do 3 miesięcy 200 zł, dłużej 400 zł
środek przedziału około 9500 zł
Źródła: opłata wizowa i forma płatności według strony Ambasady RP w Dżakarcie (gov.pl/web/indonezja), opłaty za zezwolenie według rozporządzenia MRPiPS z 20 listopada 2025 (Dz.U. 2025 poz. 1622), przeloty według momondo.pl i kayak.pl (październik 2026, najtańsze bilety w jedną stronę od około 1100 do 1300 zł z przesiadkami). Przelicznik rupii orientacyjny, ambasada pobiera kwotę w IDR. Porównanie z innymi krajami regionu jest na stronie pracownicy z Azji i koszt sprowadzenia.
Obywatel Indonezji nie może pracować na oświadczeniu, więc zawsze zaczynasz od zezwolenia typu A składanego przez praca.gov.pl. Test rynku pracy zniknął w 2025 roku, ale wojewoda nadal sprawdza, czy płacisz tyle, ile porównywalnym pracownikom.
CV, rozmowy wideo z tłumaczem, test praktyczny, sprawdzenie paszportu.
Wniosek elektroniczny, opłata 400 zł, umowa i płaca wpisane do decyzji.
Nowe terminy pojawiają się około miesiąca naprzód, a wnioski o wizę do pracy idą do losowania w każdą sobotę.
Odbiór paszportu w dni robocze od 15:00 do 16:00, osobiście albo przez upoważnioną osobę.
Zgłoszenie do ZUS, badania, szkolenie BHP, kwatera.
Na wizytę kandydat przynosi podpisany wydruk wniosku, zdjęcie 3,5 na 4,5 cm, paszport z dwiema wolnymi stronami, polisę na co najmniej 30 000 euro, dokument potwierdzający zamieszkanie w okręgu konsularnym, dowód środków, adres zakwaterowania i oryginał zezwolenia. Wniosek składa najwcześniej 6 miesięcy i najpóźniej 15 dni przed wyjazdem. Przy odmowie ma 14 dni na wniosek o ponowne rozpatrzenie.
Źródło: „Wiza typu D, złożenie wniosku” na gov.pl/web/indonezja. Ten sam sobotni model losowania działa w Hanoi, co opisujemy przy pracownikach z Wietnamu.
To różni Indonezję od większości krajów, z których agencje sprowadzają ludzi. Ustawa 18/2017 o ochronie pracowników migrujących mówi w art. 30 wprost, że pracownik nie może być obciążony kosztami umieszczenia. Rozporządzenie BP2MI 9/2020 rozpisało to na 14 składników, od biletu lotniczego i wizy po szkolenie i zakwaterowanie przed wyjazdem, w 10 zawodach, między innymi kucharz, sprzątanie, praca na plantacji i załogi statków rybackich.
Pracownik zadłużony u pośrednika szybko szuka lepiej płatnej pracy, a za powierzenie pracy osobie bez prawa do pracy grozi grzywna od 3000 do 50 000 zł za każdego cudzoziemca (art. 84 ustawy z 20 marca 2025), także gdy przywiózł go pośrednik.
Zakład mięsny w Wielkopolsce zamawia trzy osoby na linię pakowania, na płacę minimalną, przez rekrutację jednorazową. Liczymy środek przedziałów z tabeli kosztów.
| Pozycja na jedną osobę | Kwota |
|---|---|
| Koszt jednorazowy (prowizja, przelot, badania, wiza, zezwolenie) | 9500 zł |
| Koszt pracodawcy przy płacy minimalnej 4806 zł brutto, 5790 zł x 12 | 69 480 zł |
| Kwatera 1000 zł, dojazd 300 zł, opieka agencji 300 zł, x 12 | 19 200 zł |
| Razem jedna osoba w pierwszym roku | 98 180 zł |
| Razem trzy osoby w pierwszym roku | 294 540 zł |
Odejście jednej osoby po trzech miesiącach to około 9500 zł straconego kosztu jednorazowego i kolejne 3 do 6 miesięcy czekania. Inne kanały pozyskania ludzi porównujemy przy koszcie rekrutacji pracownika, a zlecenie całego procesu na stronie outsourcing rekrutacji i ceny.
Po pierwszej wypłacie, kwaterze i tym, czy ktoś na zmianie tłumaczy polecenia. Wielu kandydatów mówi po angielsku na podstawowym poziomie, a z rodziną i znajomymi w kraju rozmawia codziennie, więc informacja o złej kwaterze dociera do następnych chętnych szybciej niż twoja kolejna oferta. Krytycznej opinii nie usuniesz za pieniądze, ale możesz pod nią rzeczowo odpowiedzieć, co pokazujemy w poradniku złe opinie o pracodawcach.
Zanim podpiszesz zamówienie na grupę, sprawdź te cztery punkty. Każdy z nich da się zweryfikować w jeden dzień i każdy przesądza, czy ludzie zostaną dłużej niż do pierwszej wypłaty.
Polska agencja musi być w rejestrze agencji zatrudnienia prowadzonym przez marszałka województwa i nie może pobierać od kandydata opłat za skierowanie do pracy.
Indonezyjska firma wysyłająca potrzebuje licencji. Poproś o jej nazwę i umowę, którą podpisuje pracownik przed wyjazdem.
Zapisz, kto płaci bilet, wizę, szkolenie i dojazd do Dżakarty oraz co agencja robi przy odmowie wizy albo długim losowaniu.
Przeczytaj, co ludzie piszą o wypłatach i kwaterach. Agencje pracy z opiniami pracowników porównasz też w serwisie opinie o agencjach zatrudnienia w Zatrudnienia.pl.
Jednorazowo około 6000 do 13 000 zł na osobę: prowizja agencji 3000 do 8000 zł, przelot z Dżakarty 1100 do 2500 zł, badania, tłumaczenia i ubezpieczenie 600 do 1200 zł, wiza krajowa 3 929 000 rupii (około 860 zł) i zezwolenie na pracę 400 zł. Potem co miesiąc co najmniej 5790 zł kosztu pracodawcy przy płacy minimalnej.
W Ambasadzie RP w Dżakarcie, osobiście, po rejestracji w e-Konsulacie. Terminy na wizy do pracy przydziela losowanie w każdą sobotę, a wniosek niewylosowany przechodzi do kolejnego. Opłatę 3 929 000 rupii płaci się wyłącznie gotówką w dniu wizyty i nie wraca ona przy odmowie.
Zwykle 3 do 6 miesięcy. Selekcja trwa 2 do 4 tygodni, zezwolenie na pracę u wojewody 1 do 2 miesięcy, potem kandydat czeka na wylosowanie terminu w Dżakarcie, a konsul decyduje w 15 dni, w uzasadnionych przypadkach w 30. Wniosek wizowy można złożyć najpóźniej 15 dni przed wyjazdem.
Nie powinien. Indonezyjska ustawa 18/2017 o ochronie pracowników migrujących w art. 30 zakazuje obciążania pracownika kosztami umieszczenia, a rozporządzenie BP2MI 9/2020 zwalnia go z 14 składników kosztu, w tym biletu, wizy i szkoleń, w 10 zawodach. W praktyce te koszty przechodzą na pracodawcę albo jego agencję.
Tak. Obywatel Indonezji nie może pracować na oświadczeniu, więc firma składa przez praca.gov.pl wniosek o zezwolenie na pracę typu A. Opłata to 200 zł przy pracy do 3 miesięcy i 400 zł przy dłuższej. Oryginał zezwolenia kandydat zabiera na wizytę w ambasadzie.
Sprawdź wpis polskiej agencji w rejestrze agencji zatrudnienia (KRAZ), poproś o nazwę indonezyjskiej firmy wysyłającej i jej licencję, zapytaj, kto płaci za bilet, wizę i szkolenia, i przeczytaj opinie pracowników o wypłatach i kwaterach. Agencja, która każe kandydatowi płacić za wyjazd, łamie prawo Indonezji.
Skąd są te liczby: gov.pl/web/indonezja (wiza typu D, dokumenty, losowanie, opłata, terminy), Dz.U. 2025 poz. 1622 (opłaty za zezwolenia), ustawa Indonezji nr 18/2017 i rozporządzenie BP2MI nr 9/2020 (koszty umieszczenia), momondo.pl i kayak.pl (przeloty, październik 2026).
Profil aktywny to weryfikacja firmy, znaczek przy nazwie, powiadomienie o nowej opinii i publiczna odpowiedź pod każdą z nich. 199 zł netto miesięcznie + 23% VAT albo 1188 zł netto za rok + 23% VAT, mniej niż połowa najniższej prowizji agencji za jedną osobę. Opinii nie usuwamy za pieniądze.
Chcesz zobaczyć, co już piszą o twoim zakładzie? Wyszukaj go w katalogu firm z opiniami pracowników.